Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. nöral yolların bu tür hasarları görmeYeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine gösteren sensörler gibidir. Beynin yer alan görsel alanlar, sembolleri işlemek için kullanılır. Hafif bir kirli veya hasar görme işlemine engel olabilir. Sonuçta, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görme kabiliyetini güçleştiriyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bütün görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. Beynin bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması çevrenin büyük bölümünde karışık birbirine karışmış neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması önem taşımayan bir beşerî durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, görüntüleri görsel hatalar veya baş ağrısı ve kafa karışıklığı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, hastaların dışındaki riskleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri eksik görüntüleri düşünmeden fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. İlginç olan ise, beynin bu duruma ülkenin hasarları sebebiyle bir görme alanı eksikti olmasıdır. Özellikle, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını yer. İşte bu en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına genellikle tedbir genellikle tedavi edilmez, öznel kişilerin görüneni doğru inanmak istediği gibi düşüncesine zordur. O problem, gerçeklik algımız ve anlayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görülmesine sebep olabilir. Bunun hadise, görsel sanrı görünümleridir dahilinde genellikle görme kaybı sonuçlarıyla görülür. Beyin harici yeterli görüntü uyarısı yetişmediğinde, zihin belleklerini kullandığı faaliyetler başlar. Netice olarak, beyin eksik alanı, anı veya spontane yaratılan görüntülerle yerleştirir, hastaya gerçek olmayan kurgulanmış ortam yaklaştırır. Hastalar bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman sahte olduğunu fark edebildikleri halde büyük şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Alzheimer veya ciddi baş ağrıları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik örneğidir. Görme alanındaki görülen şekillerin artçı olmadığını zihin anlayabilirler. Bu nedenlerle, vizüel halüsinasyon gören hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik değerlendirmeleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, önemli adımların atılmasını teşvik eder. Bireylerin erken tanımlanması, sinir sisteminin kendi kalan dükkanlarını desteklenerek kaybedilen görme kapasitesini yeniden edindirmeyi sağlayabilir. Verilen kişiye özel göz hareketleri ve planlı awareness, bireylerin hassas noktalarını daha verimli fark etmelerine katkı sunar. Böylece eğitimler, kullanıcıların görüşlerini yoğun izlemeyi öğrenmesini kolaylaştırır, kazalara karşı koruma azalabilir. Bu süreç sayesinde, uygulayanlar bir arada kendi ayakları üzerinde durmalarını başarılı olabilir.